Przyjaźń damsko-męska – czy jest możliwa?

Często słyszymy od kobiet, że ich najlepsi przyjaciele to mężczyźni, podobnie też od mężczyzn – wychwalają pod niebiosa swoje przyjaciółki. Jak jest naprawdę – taka przyjaźń to fakt, czy raczej powtarzany przez nas wszystkich mit?

Według większości psychologów tak naprawdę przyjaźń między kobietą i mężczyzną nie jest możliwa. Nawet jeśli zaczyna się niewinnie, to znaczy, dwie osoby płci przeciwnej chcą się po prostu przyjaźnić, to prędzej czy później jedna z nich poczuje do drugiej pociąg seksualny. Można powiedzieć, że jesteśmy na to biologicznie skazani. Z czasem feromony zaczną buzować i dostrzeżemy w przyjacielu/przyjaciółce obiekt pożądania lub po prostu się zakochamy. Wtedy pojawia się problem, bo jeśli u jednej z osób przyjaźń ewoluowała w miłość, a u drugiej nie, to prędzej czy później taka przyjaźń się skończy, niestety nie dla każdej ze stron dobrze.  Ludzka psychika nie jest tak skonstruowana, żeby uczciwie podchodzić do kwestii przyjaźni, jeśli kogoś kochamy. To jednak tylko jedna z teorii, warto dowiedzieć się co mówi druga.

Druga teoria dotycząca przyjaźni damsko – męskiej mówi o tym, że przyjaźń taka jest możliwa tylko pod warunkiem, że dwie osoby nie czują do siebie absolutnie żadnego pociągu fizycznego. Okazuje się, że jest to możliwe, chociaż nie da się wykluczyć, że kiedyś to się zmieni i przerodzi w coś innego. Jeśli jednak dwie strony konsekwentnie twierdzą, że łączy je jedynie przyjaźń i nie ma w tej relacji miejsca na żadne seksualne podteksty, ponieważ sami tego nie chcą, to taka relacja ma wielką szansę na przetrwanie.

Przyjaźń damsko – męska – jak ją utrzymać?

Żeby utrzymać każdą przyjaźń potrzeba zaufania, szczerości intencji i troski o drugą osobę. Tak samo jest w przypadku przyjaźni damsko-męskiej. Obie strony muszą stale dbać o to, żeby relacja przetrwała. Jeśli nie dbamy o przyjaźń, to prędzej czy później kontakt się rozpadnie, bez względu na to jak silna była więź, która łączyła dwoje ludzi. Prawdziwa przyjaźń wymaga pracy, poświęcania drugiej osobie czasu i zainteresowania jej życiem (oczywiście w granicach rozsądku). Ważne również jest to, żeby przyjaciel/przyjaciółka wiedzieli, że zawsze mogą na nas liczyć.

Problem pojawia się, kiedy przyjaciel/przyjaciółka znajdują sobie partnerkę/partnera. Być może zazdrość drugiej połówki będzie tak silna, że kontynuowanie relacji będzie bardzo trudne. Warto wtedy postawić na rozmowę i pełną szczerość. Możemy opowiedzieć o naszej relacji, podkreślić, że to tylko przyjaźń i nie ma tu miejsca na nic więcej.

Dodaj komentarz